EDM Weekly by Obligo! - week 1

Κείμενο: Δημήτρης Ζησόπουλος

Γεια σας!

Είμαι ο Δημήτρης ή αλλιώς «Obligo!» και σας καλωσορίζω σε μια νέα μουσική διαδρομή, αφιερωμένη στην εξερεύνηση της ηλεκτρονικής μουσικής πέρα από τα όρια του mainstream.

Ανέκαθεν με γοήτευε η λιγότερο εμπορική πλευρά της μουσικής, γιατί ένιωθα πως δεν κουβαλούσε το «πρέπει» της επιτυχίας. Δεν είχε ανάγκη να γίνει πιασάρικη ούτε να κερδίσει την αποδοχή του ευρύτερου κοινού. Ήταν απλώς ελεύθερη να εκφραστεί. Μαζί θα βουτήξουμε στον απέραντο ωκεανό των ηλεκτρονικών ήχων, εξερευνώντας λιγότερο γνωστά, «αχαρτογράφητα» νερά, ανακαλύπτοντας άλλοτε σκοτεινούς και μυστηριώδεις, άλλοτε φωτεινότερους ηχητικούς κόσμους.

Κάθε εβδομάδα θα ανακαλύπτουμε μουσικές που γεννήθηκαν σε μικρά στούντιο, δημιουργίες που ξεπήδησαν από φανταστικά ταξίδια του νου, αλλά και γνώριμες μελωδίες που μέσα από νέες ενορχηστρώσεις και δημιουργικές προσεγγίσεις, απέκτησαν μια εντελώς διαφορετική μουσική ταυτότητα. Θα σας συμπαρασύρω σε μια διαδρομή που ξεκινά από τη βαθιά άβυσσο και, σιγά σιγά, μας οδηγεί στην επιφάνεια.

Αυτή την εβδομάδα βυθιζόμαστε στον κόσμο της Dub Techno, εκεί όπου οι ambient μελωδίες συναντούν τα ψυχρά techno beats και τα ατελείωτα echo και delay δημιουργούν μια υπνωτική dub ατμόσφαιρα. Η πρώτη σύνθεση μας μεταφέρει σε ένα δυστοπικό και σκοτεινό τοπίο στο βυθό, όπου ψυχρά ηχητικά κύματα διαπερνούν το σκοτάδι και βαθιά μπάσα αντηχούν στις απύθμενες εκτάσεις του. Πλάσματα του βυθού μοιάζουν να αναδύονται αργά, απειλώντας να φτάσουν στην επιφάνεια. Αυτό είναι το Celestialis των Deep Chord & Echospace, με τα αναλογικά delays και την υπνωτιστική ambient ψυχρότητά του.

Στη συνέχεια, ο ήχος των Βvdub εμφανίζεται με το Everyone Who Remembered You Is Gone, για να μας υπενθυμίσει πως δεν είμαστε παρά μια φευγαλέα παρουσία. Και ό, τι τελικά απομένει είναι μόνο μια ανάμνηση.

Ήχοι από sonars έρχονται στο επίκεντρο, καθώς οι φάλαινες του Vytis χορεύουν σπάζοντας τις ακτίνες του μακρινού ήλιου που σαρώνουν τα νερά, υπνωτίζοντας με τους απόκοσμους ήχους τους.

Ξαφνικά εμφανίζεται μια «δίνη», απειλώντας να μας παρασύρει ξανά πίσω στην άβυσσο και να βυθίσει την ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί από αυτά τα μουσικά κύματα. Σύντομα, πυκνά σύννεφα από dub ήχους κάνουν την εμφάνισή τους, ενισχύοντας την ηχώ και τις επαναλήψεις, οδηγώντας μας αργά προς την επιφάνεια. Το uplifting beat τους μεταμορφώνει τον βυθό σε ψυχρό dancefloor, καθώς τα μουσικά ρεύματα μας τραβούν όλο και πιο κοντά στην επιφάνεια.

Το ξημέρωμα θα μας βρει κάπου στις ακτές της νότιας Γαλλίας, με τον ήλιο να ζεσταίνει το πρόσωπό μας, υπό τους ήχους του Morning France του Deni Diezer.