Έχοντας διανύσει και τους τελευταίους έξι μήνες του έτους, το Music Hunter ξεχωρίζει τα καλύτερα albums του δεύτερου μισού του 2025!
Για το αντίστοιχο αφιέρωμα για το πρώτο μισό της χρονιάς πατήστε ΕΔΩ.
20. Wet Leg, Moisturizer
Οι έξυπνοι στίχοι και το βρετανικό φλεγματικό χιούμορ, στοιχεία που ξεχώρισαν την πρώτη τους δουλειά, είναι στοιχεία που εντοπίζονται και σε αυτή τη δεύτερη δισκογραφική απόπειρα των Wet Leg. Πίσω από το χιούμορ και την ειρωνία κρύβεται ένας καλογραμμένος ροκ ήχος γεμάτος αυτοπεποίθηση, σεξουαλικότητα και παιχνιδιάρικη διάθεση.
Best tracks: “CPR”, “Catch These Fists”
19. Sophie Ellis-Bextor, Perimenopop
Το Perimenopop είναι ότι ακριβώς περιμένουμε από έναν δίσκο της Sophie Ellis-Bextor. Pop, disco-pop και funky ήχοι και με μια διάθεση απόλυτα ανεβαστική και feel good η βρετανίδα καλλιτέχνης παρουσιάζει έναν δίσκο απόλυτα πιστό στον ήχο και την pop κληρονομιά της.
Best tracks: “Vertigo”, “Freedom of the Night”
18. Demi Lovato, It’s Not That Deep
Ο νεότερος δίσκος της Lovato περιέχει αρκετές δόσεις hyper-pop και electro-pop μουσικής, ένας δίσκος βγαλμένος στην… μετά-Brat εποχή. Κι ενώ το vocal performance της ίδιας έχει υπάρξει σαφώς καλύτερο σε προηγούμενα albums της, το It’s Not That Deep είναι σίγουρα η πιο διασκεδαστική δουλειά της.
Best tracks: “Here All Night”, “Frequency”
17. Tame Impala, Deadbeat
Ίσως ο δίσκος που δίχασε τους περισσότερους για το 2025. Η τολμηρή και αναπάντεχη στροφή των Tame Impala από rock σε πιο ηλεκτρονικούς ήχους σίγουρα αποτελεί σταθμό στη πορεία του συγκροτήματος. Οι μελαγχολικοί στίχοι βοηθούν στην συνεκτικότητα του δίσκου διαμορφώνοντας έναν δίσκο για την αβεβαιότητα και την απομόνωση.
Best tracks: “Dracula”, “Loser”
16. Mariah Carey, Here for It All
Στην αισίως 16η ολοκληρωμένη δουλειά της η Mimi παρουσιάζει έναν δίσκο με την χαρακτηριστική λάμψη της, κομψά beats και έναν R&B ήχο ολότελα δικό της. Δεν προσφέρει κάτι καινούργιο στον ήδη πλούσιο κατάλογό της αλλά είναι μια ισχυρή δήλωση παρουσίας στο σήμερα από έναν legacy act.
Best tracks: “Mi”, “Type Dangerous”
15. Geese, Getting Killed
Η indie-rock μουσική έρχεται και αγκαλιάζει υποδειγματικά μια γενικότερη avant garde αισθητική και έναν διάχυτο σουρεαλισμό. Στους στίχους της τρίτης δουλειάς των Geese μπορούμε να εντοπίσουμε από πολιτικά σχόλια μέχρι και πιο υπαρξιακές αναζητήσεις. Όλα αυτά άλλοτε σε ένα πλαίσιο πιο αστείο και άλλοτε πιο… ανησυχητικό.
Best tracks: “Half Real”, “Taxes”
14. Rochelle Jordan, Through the Wall
Η μίξη της R&B με dance-pop και house ήχους θα θυμίσει σε πολλούς τις μουσικές της δεκαετίας του 1990 και δουλειών της Janet Jackson. Η Rochelle καταφέρνει και μας παρουσιάζει μια δουλειά με club ready διάθεση, με σέξι και ατμοσφαιρικές στιγμές.
Best tracks: “The Boy”, “Doing It Too”
13. Sabrina Carpenter, Man’s Best Friend
Το παιχνιδιάρικο και πολλά υποσχόμενο ύφος της Carpenter διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο και σε αυτή τη δουλειά της η οποία έρχεται και ακολουθεί το περσινό και βραβευμένο με Grammy Short N’ Sweet. Το Man’s Best Friend εδραιώνει το όνομα της Sabrina Carpenter ως μια από τις κορυφαίες φιγούρες της pop μουσικής του σήμερα.
Best tracks: “Manchild”, “House Tour”
12. Doja Cat, Vie
Από δυνατά μπάσα και ζωντανά synths μέχρι εντυπωσιακά falcettos και rap όλα εντοπίζονται στο νέο ολοκληρωμένο μουσικό εγχείρημα της Doja Cat. Το Vie σηματοδοτεί την επιστροφή της αμερικανίδας rapper σε πιο pop ήχους αλα Kiss Me More. Ολόκληρη η παραγωγή έχει retro και 1980’s διάθεση, σίγουρα ένας διασκεδαστικός δίσκος.
Best tracks: “Jealous Type”, “Stranger”
11. Tyler, the Creator, Don’t Tap the Glass
Κι ενώ με το Chromakopia ο rapper μας έκανε να σκεφτούμε και να προβληματιστούμε γύρω από θεματικές όπως η οικογένεια, η συνεχής προσπάθεια και ο κόπος με το Don’t Tap the Glass ο ίδιος ξαναβρίσκει τη χαρά και τη διασκέδαση σε έναν δίσκο που είναι συνειδητά πιο ελαφρύς και πιο χορευτικός.
Best tracks: “Big Poe (feat. Pharrell)”, “Sugar On My Tongue”
10. Wolf Alice, The Clearing
Η συμβολή του θρυλικού παραγωγού Greg Kurstin (Adele, Lily Allen, Kelly Clarkson κ.α.) στη μουσική του The Clearing ήταν καθοριστική. Το ανήσυχο και προκλητικό πνεύμα των Wolf Alice έδωσαν τη θέση τους σε μια πιο polished και μελωδική προσέγγιση που σε πολλά σημεία θυμίζει κάτι από Fleetwood Mac. Μνεία πρέπει να γίνει και στην εξαιρετική φωνή της Ellie Rowsell η οποία σε αυτή τη δουλειά των Alice ακούγεται καλύτερα από ποτέ.
Best tracks: “Bloom Baby Bloom”, “Passenger Seat”
9. Zara Larsson, Midnight Sun
Καλοκαιρινή αύρα, χαλαρή διάθεση και διάχυτη σεξουαλικότητα και ερωτικότητα συνθέτουν αυτόν τον πέμπτο δίσκο της Zara Larsson και ίσως τον καλύτερο και πιο cohesive της καριέρας της. Οι electro-pop ήχοι του δίσκου αναδεικνύονται με τον καλύτερο τρόπο σε μια swedish-pop παραγωγή φέρνοντας την Larsson για πρώτη φορά μεταξύ των Grammy υποψηφιοτήτων αφού το ομότιτλο κομμάτι είναι υποψήφιο στη κατηγορία Best Dance-Pop Recording.
Best tracks: “Midnight Sun”, “Crush”
8. Jane Inc., A Rupture, A Canyon, A Birth
Πόσο ίδιος μπορείς να μείνεις μετά από ένα τροχαίο ατύχημα, έναν χωρισμό και από έναν καρκίνο στις φωνητικές χορδές; Καθόλου. Σε αυτό τον δίσκο η Jane Inc. αναγεννάται και μιλά ανοιχτά για τη ζωή και τον θάνατο σε ένα ταξίδι αυτοεξερεύνησης και επαναπροσανατολισμού μέσα από μουσικές που ηχούν σε εναλλακτική χορευτική μουσική, 1980’s disco και synth-pop.
Best tracks: “Elastic”, “The Braid”
7. Dijon, Baby
Σε μια φιγούρα πολλά υποσχόμενη και με αρκετή όρεξη για δημιουργία και μουσικές έξω από το κουτί μετατρέπεται ο Dijon όπου με τη δεύτερη δουλειά του μας παρουσιάζει το πολύπλευρο ταλέντο του. Η προσέγγιση του στην R&B είναι σίγουρα ενδιαφέρουσα αφού σε αυτή εισάγει στοιχεία ψυχεδελικής μουσικής, αναπάντεχες ηχητικές αλλαγές και glitch.
Best tracks: “Yamaha”, “Automatic”
6. Olivia Dean, The Art of Loving
Η εκφραστική φωνή της Dean σε συνδυασμό με τις καλογραμμένες και προσεγμένες στη παραγωγή pop-soul μελωδίες κάνουν ολόκληρο τον δίσκο ζεστό, άμεσο και εύκολο στην ακρόασή του. Η Olivia Dean ξανακάνει εμπορικό αυτό το είδος της pop που έχει ως βασικά στοιχεία του το retro και το gospel.
Best tracks: “So Easy (To Fall In Love)”, “Man I Need”
5. Lausse the Cat, The Mocking Stars
Σε μια θεατρική αφήγηση που σε ταξιδεύει εξελίσσεται ο νέος δίσκος του… μυστήριου βρετανού καλλιτέχνη Lausse the Cat. Στο The Mocking Stars η hip-hop συναντά την θεατρικότητα και έναν λογοτεχνικό σουρεαλισμό. Μουσικά το album παρουσιάζει έντονο ενδιαφέρον καθώς γίνεται μίξη της rap με bossa nona, jazz αλλά και ήχων από φυσικά μουσικά όργανα.
Best tracks: “Tea Party”, “Peonies for Breakfast”
4. Hayley Williams, Ego Death at a Bachelorette Party
Στον τρίτο δίσκο της μακριά από τους Paramore η Hayley Williams δείχνει να απελευθερώνεται με ουσιαστικό τρόπο μουσικά και καλλιτεχνικά. Το Ego Death… είναι ένας pop/rock δίσκος με πολλές αναφορές στην dream-pop, την indie-pop και την trip-hop μουσική. Στιχουργικά βλέπουμε μια πληθώρα θεμάτων όπως η ψυχολογική της αλλαγή, προσωπικές της συγκρούσεις, σκέψεις της γύρω από τις δισκογραφικές εταιρίες σε ένα πλαίσιο σαρκασμού, ειλικρίνειας και (αυτο)κριτικής.
Best tracks: “Glum”, “Parachute”
3. Jade, That’s Showbiz Baby!
Στην πρώτη solo απόπειρα της Jade διακρίνουμε μια pop υπερβολή και εκκεντρικότητα, ένα τολμηρό πρώτο βήμα της βρετανίδας popstar μακριά από τις Little Mix. Σε έναν γεμάτο και πλούσιο δίσκο η Jade ταυτοχρόνως αναζητά, βρίσκει και πειραματίζεται με τον ήχο της μέσα από μεγαλοπρεπείς παραγωγές, δυνατά beats και addictive hooks.
Best tracks: “Angel of My Dreams”, “It Girl”, “Before You Broke My Heart”
2. Rosalía – Lux
Πολυεπίπεδο. Αυτή ίσως είναι η πιο σωστή λέξη για να περιγράψει κανείς το νέο δίσκο της Rosalía. Τόσο ηχητικά, όσο και γλωσσικά, πολιτιστικά, καλλιτεχνικά. Μέσα σε ένα κράμα ορχηστρικής, κλασικής, και art-pop μουσικής με τραγούδια ερμηνευμένα κατά βάση στην ισπανική γλώσσα αλλά και έχοντας στίχους από γερμανικά, γαλλικά, εβραικά και άλλες γλώσσες η ταλαντούχα καλλιτέχνης δημιούργησε έναν δίσκο για την πνευματικότητα, την εσωτερική αναζήτηση, τη γυναικεία φύση και τη θρησκεία. Το Lux τείνει να αντιμετωπίζεται περισσότερο σαν ένα έργο τέχνης και λιγότερα σαν ένας δίσκος μουσικής. Και ίσως έτσι πρέπει.
Best tracks: “Mio Cristo Piange Diamanti”, “La Perla”, “Mundo Nuevo”
Προτού φτάσουμε στο #1 ακολουθούν μερικά honourable mentions σε δίσκους που επίσης έκαναν αίσθηση για το δεύτερο μισό του 2025 αλλά δε συμπεριλήφθηκαν πιο αναλυτικά στο countdown μας.
- Daya, Til Every Petal Drops
- 21 Pilots, Breach
- Taylor Swift, The Life of a Showgirl
- Conan Gray, Wishbone
1 . Lily Allen, West End Girl
Ανα τα χρόνια έχουμε ακούσει άπειρους δίσκους αφιερωμένους σε χωρισμούς και διαζύγια. Από το πρόσφατο The Tortured Poets Department της Taylor Swift, τα 21 και 25 της Adele, το Vulnicura της Björk αλλά και παλαιότερα όπως το Rumours των Fleetwood Mac. Η ευθύτητα, η πραγματικά αφοπλιστική ειλικρίνεια, οι λεπτομερείς περιγραφές και η ωμότητα του πρόσφατου δίσκου της Lily Allen το ξεχωρίζουν από ότι έχουμε ακούσει στο παρελθόν.
Το West End Girl είναι εκδικητικό. Και σκληρό. Περιέχει οργή, πόνο ενώ κυριαρχεί το αίσθημα της αδικίας. Είναι, όμως, ταυτόχρονα ειλικρινές και μια προσπάθεια της Allen να συγκρατήσει τον εαυτό της, να διαχειριστεί τα συναισθήματά της. Όμως σαν σωστή… αγγλίδα το κάνει με στυλ χρησιμοποιώντας την βρετανική ειρωνεία, ευφυές χιούμορ και μια ιδιαίτερου είδους… φινέτσα.
Best tracks: “Tennis”, “Madeline”, “Pussy Palace”
Αφήστε μια απάντηση