Review

#Review: “The Thrill Of It All” του Sam Smith

music hunter
Written by Dimitris Grivas

Μετά από ένα πολύ δυνατό ξεκίνημα με ένα ντεμπούτο που του χάρισε τεράστια εμπορική επιτυχία (τέσσερα Grammys και αρκετά top 10 hits) και ύστερα από την γκάφα του στα Oscars, o Sam Smith αποφάσισε να πάρει ένα διάστημα αποχής, το οποίο τον βοήθησε να ξεπεράσει και προσωπικές του δυσκολίες -εννοείται έναν ακόμη χωρισμό. Αυτό το διάστημα απουσίας μάζεψε όλες του τις εμπειρίες και τις ανησυχίες και μας παρουσιάζει έναν ακόμη δίσκο γκλαμουροποιημένης μιζέριας, χωρισμού και απογοήτευσης, με το δεύτερο studio album του The Thrill Of It All.

Το lead single του album, “Too Bad At Goodbyes”, ήταν μία αρκετά safe επιλογή, ουσιαστικά ανακυκλώνει όλα εκείνα τα στοιχεία που τον έκαναν τόσο αγαπητό, και αρκετά μη ενδεικτική του album. Με το δέυτερο δείγμα, το buzz track “Pray”, ο Sam Smith αφήνει κατά μέρος τη νικηφόρο φόρμουλα των hits του και πειραματίζεται τόσο μουσικά όσο και θεματικά, σε ένα κομμάτι με έντονες hip-hop επιρροές -βλέπε παραγωγή από Timbaland- το οποίο πραγματεύεται τα συναισθήματα του Sam μετά το ταξίδι του στο Ιράκ. Μία κλασική μπαλάντα με έντονα στοιχεία gospel και ένα ισχυρό μήνυμα παγκόσμιας κατάντιας το οποίο δεν τον αφήνει αδιάφορο και κάνει και τους πιο φανατικούς αγνωστικιστές να προσευχηθούν. Το “Pray” θα ήταν ιδανικότερο lead single μιας και εκπροσωπεί επάξια τη νέα περίοδο επoικοδομητικής μεμψιμοιρίας που διανύει ο Sam.

Αν και το μεγαλύτερο ποσοστό του album είναι μπαλαντοειδές, ο τροβαδούρος της μοναξιάς και της θλίψης έχει και κάποιες mid-tempo στιγμές, όπως τα “Say It First” -απέχει κατά πολύ από τις προηγούμενες κυκλοφορίες του- και “One Last Song” -έντονη doo-wop παραγωγή που θα μπορούσε αλλά δεν καταφέρνει να υπερκαλύψει τα ντελικάτα φωνητικά του.

Κλασικός Motown ήχος στο “Midnight Train”, με τη συμμετοχή των The Dap-Kings Horns. Το μοναδικό τραγουδι του Sam Smith, αν δεν απατώμαι, που δεν τον παρατάνε αλλά φεύγει κύριος!

Το “Burning” ήταν το δεύτερο buzz track του album, μία συνεργασία με τον Αμερικανό Poo Bear ο οποίος βρίσκεται πίσω από μερικά από τα μεγαλύτερα hits του Justin Bieber. Ξεκινά a capella, συνεχίζει με έντονα σκαμπανεβάσματα επιδεικνύοντας το εύρος της φωνής του και καταλήγει με τη συνοδεία εκκλησιαστικής χορωδίας.

Και φτάνουμε στο “Him”, τον coming-out ύμνο του Sam. Ο ίδιος ποτέ δεν επεδίωξε το ρόλο του ακτιβιστή και υπέρμαχου της LGBTQ κοινότητας αλλά του δόθηκε αναπόφευκτα μετά την τεράστια επιτυχία του. Ένα τραγούδι σχεδόν προσευχή, που αγγίζει ένα αρκετά ευαίσθητο θέμα και συγκινεί με τη μουσική του εξομολόγηση. “Holy Father we need to talk / I have a secret that I can’t keep”, τραγουδά στους δρόμους του Μισισίπι -δεν είναι τυχαία η επιλογή της διάσημης μισαλλόδοξης πολιτείας- πιασμένος χέρι χέρι με τον αγαπημένο του.

Ακόμη μία upbeat -τόσο όσο- στιγμή με το “Baby, You Make Me Crazy”. Uplifting παραγωγή -μας φέρνει θύμησες από Amy Winehouse- και κωμικοτραγικοί στίχοι, “I’m gonna have to call my sisters / be around the ones who listen / anything to drown you out tonight”.

Τα δύο επόμενα τραγούδια αντιπροσωπεύουν πλήρως την “drama queen” κοσμοθεωρία του Άγγλου τραγουδοποιού. Το πρώτο είναι η συνεργασία του με την ανερχόμενη YEBBA, “No Peace”, το μοναδικό ντουέτο του LP. Δύο τόσο διαφορετικές φωνές που ενώνονται και ενισχύουν η μία την άλλη αναδεικνύοντας την τραγικότητα του τραγουδιού. Και τέλος το “Palace”, που τον βρίσκει για ακόμη μία φορά στα αποκαΐδια μίας σχέσης.

Στο πρώτο του album ο Sam Smith πήρε τη μορφή νιχιλιστικού ήρωα, ακυρώνοντας κάθε ελπίδα έυρεσης του πραγματικού έρωτα εστιάζοντας σε αυτούς που τον παράτησαν. Στο The Thrill Of It All μπορούμε να πούμε πως βλέπει τελικά φως στο μακρύ τούνελ της απαισιοδοξίας και της ματαιότητας και είναι πια σε θέση να ξεπεράσει τις πάμπολλες ερωτικές απογοητεύσεις του. Αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι πως εξιδανικεύει τόσο πολύ τον χωρισμό που σε κάνει να θες να τον δοκιμάσεις.

© 2017, Dimitris Grivas. All rights reserved.

Powered by WP Review

About the author

Dimitris Grivas

Αν μπορούσαμε να τον χαρακτηρίσουμε με πέντε λέξεις θα ήταν, χαρούμενος, χορευταράς, ξινός (ώρες ώρες), ξεροκέφαλος (όλες τις ώρες) και πεισματάρης. Ακούει τα πάντα και το motto του είναι “It’s all pop to me”!

Leave a Comment