Η ηχογένεια είναι ο όρος που χρησιμοποιείται στην ιατρική (κυρίως στις υπερηχογραφίες) για να περιγράψει την ικανότητα ενός ιστού ή οργάνου να αντανακλά τα ηχητικά κύματα του υπερήχου και να σχηματίζει εικόνα.
Άρα κάποιος μπορεί να ερμηνεύσει το τίτλο του νέου album του APON, ως την ικανότητα του ακροατή να αντανακλά μέσα του αυτό που ακούει και να δημιουργεί τις δικές του εικόνες, πάνω στα νέα του τραγούδια.
Έπειτα από μια μεγάλη επιτυχία, όπως ήταν ο ‘ΒΟΡΙΑΣ‘, αυτό που πρέπει να κάνει ένας καλλιτέχνης είναι να εξελιχθεί και όχι να κοπιάρει αυτή του την επιτυχία. Φαίνεται ότι ο APON το γνωρίζει καλά αυτό και μόλις με το δεύτερο ολοκληρωμένο του δισκογραφικό βήμα, δείχνει ότι έχει μέσα του πολλά περισσότερα από ευκαιριακά σουξέ.
Ένα παιδί της νεότερης γενιάς καλλιτεχνών, που χρησιμοποιεί την επιτυχία του για να γνωρίσει στην γενιά του όλα όσα δεν έχουν μάθει ακόμα και αποτελούν την άρρηκτη σύνδεση με το παρελθόν. Εννιά κομμάτια που εναλλάσσονται από το μοντέρνο στο παραδοσιακό και από το ζεϊμπέκικο στο ραπ στοιχείο.
Εμείς ξεχωρίσαμε κομμάτια όπως ‘Καημός’, ΄Καντάδα’ και ‘Το Τελευταίο Βράδυ’ αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ολόκληρο το album δεν χαρακτηρίζεται από μια συγκεκριμένη αισθητική που ξεφεύγει από τις ευκολίες που έχει συνηθίσει το ελληνικό κοινό από ανάλογους καλλιτέχνες.
Το album είναι διαθέσιμο από την Panik Records.
Αφήστε μια απάντηση