Γεννήθηκε το Μάϊο του 1938. Το όνομα της Κυριακή Παπαδοπούλου.
Στα τέσσερα ή πέντε της χρόνια, συμμετείχε στη ραδιοφωνική εκπομπή ‘Παιδική ώρα‘, στην οποία τραγούδησε τη ‘Φλαμουριά‘ του Αυστριακού συνθέτη Φραντς Πέτερ Σούμπερτ. Στα 17 της συμμετείχε στον θίασο της Μαίρης Λωράνς, μαζί με ηθοποιούς όπως η Μάρθα Καραγιάννη, ο Αλέκος Τζανετάκος και ο Κώστας Βουτσάς. Λόγω αδιαθεσίας της τραγουδίστριας του θιάσου, την αντικαθιστά και ερμηνεύει το ‘Μαλαγκένια‘, το γερμανικό τραγούδι της Κατοχής, και το ‘Ο άνθρωπός μου‘ της Σοφίας Βέμπο.
Το 1956, ο Τόλης Χάρμας την αναβαπτίζει και της δίνει το όνομα που είναι πλέον συνώνυμο ενός θρύλου: ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ.
Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Μια πορεία που διατρέχει τις δεκαετίες και αφήνει ανεξίτηλο σημάδι στην δισκογραφία, στο πάλκο και στην ποπ κουλτούρα μιας ολόκληρης χώρας. Η σχέση και συνεργασία με τον Καζαντζίδη, το θρυλικό σεκόντο, η χειραφέτηση της, η υποδειγματική άρθρωση της, τα χέρια σήμα κατατεθέν της επί σκηνής παρουσίας της και η φωνή της. Όλα αυτά δημιουργούν το είδωλο, την πρωθιέρεια του ελληνικού πενταγράμμου, γίνεται μια από τους βασικούς ερμηνευτικούς πυλώνες της ελληνικής δισκογραφίας.
Η αρχή της προσωπικής της πορείας γίνεται με το ‘Σταλιά-Σταλιά‘ που το ”κλέβει” από τα χέρια της Αλίκης και το έχει γράψει ο Ζαμπέτας.
Έπειτα όλα είναι μουσική.
Ηχογράφησε σχεδόν 600 τραγούδια. Kυκλοφόρησαν 35 προσωπικοί δίσκοι της. Υπάρχουν 40 συλλογές τραγουδιών της σε βινύλιο ή CD.
Πρώτος μεγάλος δίσκος της ήταν το ΣΤΑΛΙΑ ΣΤΑΛΙΑ που κυκλοφόρησε από την PHILIPS με την οποία συνεργάστηκε για 20 χρόνια. Το 1988 υπέγραψε στην MINOS.
Ξεκίνησε την καριέρα της στο τραγούδι δίπλα στον Στέλιο Καζαντζίδη, το 1956.
Μπήκε στη δισκογραφία το 1957, ντουέτο με τον Καζαντζίδη.
Εδωσαν τραγούδια στην Μαρινέλλα οι: Μίκης Θεοδωράκης, Μάνος Χατζιδάκις, Γιώργος Κατσαρός, Γιώργος Χατζηνάσιος, Γιώργος Ζαμπέτας, Κώστας Χατζής, Αλέξης Παπαδημητρίου, Αντώνης Στεφανίδης, Νίκος Αντύπας, Γιώργος Θεοφάνους, Σταμάτης Κραουνάκης, Στέφανος Κορκολής, Αλέκος Χρυσοβέργης, Χρήστος Νικολόπουλος, Χρήστος Λεοντής και πολλοί ακόμη έλληνες συνθέτες.
Αυτός ήταν ένας μικρός φόρος τιμής, στη γυναίκα που όπως είπε η Μπέτυ Μαγγίρα:
”Το κατά Μαρινέλαν
Τόλμησες…να ανέβεις στην σκηνή να τραγουδήσεις ενώ ήσουν θεατρίνα για να καλυψεις το κενό
Τόλμησες να κάτσεις δίπλα σε έναν μύθο και να κάνεις τα καλύτερα σεκοντα που έμειναν στην ιστορία
Τόλμησες να τον χωρίσεις και να βρεις όλες τις πόρτες κλειστές
Τόλμησες πρώτη να σηκωθείς από την καρέκλα και να σταθείς μόνη σου στην σκηνή
Τόλμησες να βάλεις πρώτη παντελόνι στην πίστα για να μην σου ματώνουν τα πόδια από τα σπασμένα πιάτα
Τόλμησες να «γίνεις» θεατραλε στα μπουζούκια
Τόλμησες να φύγεις από τα μπουζούκια και να πας σε υπόγεια ντίσκο και να σπάσεις κάθε κατεστημένο
Τόλμησες να αρχίζεις το πρόγραμμα σου νωρίτερα από τα δεδομένα κι ας σε θεωρούσανε τρελή
Τόλμησες να «δίνεις» τα τραπέζια σπουδαίων όταν αργούσαν να έρθουν στο πρόγραμμα σου
Τόλμησες να κάνεις παιδί εκτός γάμου σε μια εποχη που η κοινωνία δεν ήταν έτοιμη
Τόλμησες να παντρευτείς έναν άλλο μύθο έχοντας ήδη ενα παιδί .
Τόλμησες να πας πρώτη στην Eurovision
Τολμησες να ξανά χωρίσεις και να πορευτείς μόνη σου με ένα παιδί ….
Όλα τα τόλμησες … πάνω και κάτω από την πίστα
Τις έσπασες τις αλυσίδες!”
Ευχαριστούμε για όλα, Μαρινέλλα.
Αφήστε μια απάντηση