Barry Can't Swim : Loner | Το καλύτερο electronic album της χρονιάς;

Λιγότερο από δύο χρόνια μετά το ντεμπούτο του ‘When Will We Land?’, ο Barry Can’t Swim (ή αλλιώς Joshua Spence Mainnie) επιστρέφει με το ‘Loner’, μια εντυπωσιακή εξερεύνηση ήχων που ταξιδεύει τους ακροατές σε μια διαδρομή χωρίς είδος, μέσα από πεδία με ψυχεδελικό spoken word, breaks που λυγίζουν το μυαλό και house με πινελιές πιάνου, όλα πάνω σε ένα συγκινητικό υπόβαθρο από μελαγχολικά ηχοτοπία. Μέσα από τα δώδεκα κομμάτια, ταξιδεύουμε μαζί του καθώς εξερευνά και περιηγείται στον κόσμο στον οποίο βρέθηκε, δημιουργώντας ένα βαθιά προσωπικό άλμπουμ που θέτει ουσιαστικά ερωτήματα τόσο στον δημιουργό όσο και στο κοινό του.

Στο Loner, ο Barry Can’t Swim χτίζει πάνω στα θεμέλια του When Will We Land? για να δημιουργήσει κάτι πιο προσωπικό, ευρύ και συναισθηματικά πολυεπίπεδο. Αντλώντας από την jazz, την ambient, το house, το broken beat και το spoken word, παραδίδει έναν δίσκο που είναι χορευτικός αλλά ταυτόχρονα εσωστρεφής, αντικατοπτρίζοντας την ποικιλία στην προσέγγισή του στην παραγωγή.

Τα τραγούδια που ξεχωρίζουν είναι φυσικά το υπέροχο Still Riding που είχε κυκλοφορήσει σαν single από πέρυσι (χρησιμοποιεί sample από το ‘Ridin Round’ της Kali Uchis), το Different με το UK Garage ήχο με τα synths και τις σειρήνες της αστυνομίας, το Cars Pass By Like Childhood Sweethearts που γέρνει προς νοσταλγικές jazz υφές που θυμίζουν δίσκους Motown soul των 60s, το λατρεμένο Kimpton με τον O’Flynn που με επηρέασε για να γράψω το δικό μου Ayae, το Marriage, με μια υπέροχη συνοδεία εγχόρδων να κυματίζει τέλεια μέσα στη δομή του κομματιού, το Wandering Mt. Moon με τα όμορφα strings και την cinematic διάθεση, τα Childhood και το All My Friends με το νοσταλγικό πιάνο και τα “ζεστά” vocals.

Το άλμπουμ κυκλοφορεί από τη γνωστή εταιρεία NINJA TUNE σε αρκετές συλλεκτικές εκδόσεις (LINK). Η έκδοση που μου άρεσε πολύ και την έχω ήδη παραγγείλει είναι σε crystal clear vinyl σε επιμέλεια από τον Σκωτσέζο καλλιτέχνη Trackie McLeod , με Γιαπωνέζικο Obi Strip και υπογεγραμμένο από τον ίδιο τον Barry Can’t Swim.

Το προηγούμενο ντεμπούτο άλμπουμ του είχε φθάσει μέχρι το #12 των βρετανικών charts ενώ στο Dance Chart είχε ανεβεί στο #1. Το “Loner” προβλέπω πως θα μπει στο Top-10. Συνολικά, το Loner είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι μέσα από την ενδοσκόπηση, τη νοσταλγία και τη ζωντανή ενέργεια. Ο Barry Can’t Swim συνδυάζει αριστοτεχνικά dance ρυθμούς με βαθιά, προσωπική αφήγηση, κρατώντας την αυθεντικότητά του, ενώ το άλμπουμ έχει τη δική του εκκεντρική ηχητική ταυτότητα.